کشت قارچ، یک روش کشاورزی باستانی با کاربردهای تکنولوژیکی مدرن، توجه جهانی را به خود جلب کرده است.قارچ ها به خاطر مشخصات غذایی منحصر به فردشان ارزشمند هستند، طعم های متمایز و مزایای زیست محیطی.دستیابی به حاصلات بالا و کیفیت بالا نیاز به توجه دقیق به عوامل محیطی دارد، به ویژه مدیریت غلظت دی اکسید کربن (CO2)، که نقش مهمی در رشد قارچ دارد.
به عنوان اعضای پادشاهی قارچ، قارچ ها به طور قابل توجهی از گیاهان و حیوانات متفاوت هستند.نمی توانند فتوسنتز انجام دهند و در عوض از طریق جذب ماده آلی انرژی دریافت می کنند.ساختارهای قارچ شامل میسیلیوم (شبکه گیاهی) و بدن های میوه دار (ساختارهای تولید مثل ما مصرف می شود).
از طریق تنفس که در آن ترکیبات آلی در اکسیژن شکسته می شوند تا انرژی را آزاد کنند، قارچ ها اکسیژن را جذب می کنند و CO2 را آزاد می کنند. این فعالیت متابولیکی تحت تاثیر دمای هوا، رطوبت،و غلظت گاز.
مطالعات اخیر نشان می دهد که CO2 نه تنها به عنوان یک محصول جانبی تنفسی بلکه به عنوان یک مولکول سیگنالینگ که بر بیان ژن، مورفولوژی و متابولیسم تأثیر می گذارد، عمل می کند. اثرات اصلی عبارتند از:
نیازها در مراحل رشد متفاوت است:
رنگ آمیزی غیرطبیعی، ساختارهای نامنظم بدن میوه دار، کاهش حاصلات و افزایش شیوع آفات نشان دهنده عدم تعادل CO2 است.
تجهیزات را بر اساس دقت، محدوده و پاسخگویی انتخاب کنید. کالیبراسیون منظم و قرار دادن استراتژیک جمع آوری داده های قابل اعتماد را تضمین می کند، در حالی که توابع ثبت امکان تجزیه و تحلیل روند را فراهم می کند.
جریان هوای طبیعی یا راه حل های مکانیکی (موهب ها، لوله ها) نیاز به نرخ مبادله محاسبه شده و موقعیت داخلی / خروجی بهینه شده دارند.
جذب کننده های شیمیایی (به عنوان مثال، NaOH) ، جذب کننده های فیزیکی (کربن فعال) ، یا فیلترهای بیولوژیکی (فصل های جلبک) می توانند CO2 اضافی را از بین ببرند.
کنترل کننده های یکپارچه سیستم های تهویه / مقیاس بندی را به طور پویا تنظیم می کنند، با مدل های پیشرفته که نظارت از راه دور را ارائه می دهند.
خانه های قارچ بهینه دارای مواد ساختمانی قابل تنفس، طرح های استراتژیک جریان هوا و سیستم های نظارت / کنترل به درستی قرار داده شده است.
حل مشکلات رایج مانند نوسانات CO2 (بررسی ثبات تهویه مطبوع) ، خرابی سنسورها (صون منظم) یا سطوح بالا مداوم (افزایش نرخ تبادل هوا).
سیستم های انرژی کارآمد، زیربناهای زباله های کشاورزی و بازیافت CO2 (به عنوان مثال برای غنی سازی گلخانه ای) از تولید سازگار با محیط زیست حمایت می کنند.
مدیریت دقیق دی اکسید کربن همچنان برای کشت قارچ های مولد ضروری است.کشاورزان می توانند به طور فزاینده ای شرایط را بهینه سازی کنند در حالی که تاثیرات زیست محیطی را به حداقل می رسانند.