این را تصور کنید: چراگاه های گسترده ای که چوپانان مهاجر با دام هایشان آب و چراگاه را دنبال می کنند؛ جنگل های بارانی استوایی که کشاورزی برش و سوزاندن به زمین کمک می کند تا جوان شود؛زمین های پیچیده و تراس دار که محصول فراوانی می دهداین صحنه های ظاهراً دور در واقع منشاء مواد غذایی روی میز ما را تشکیل می دهند. محیط های جغرافیایی مختلف،شرایط آب و هواییامروزه ما این "شفرهای زمین" را رمزگشایی می کنیم تا چهار مدل اصلی کشاورزی را که رژیم غذایی ما را شکل می دهند درک کنیم.

کشاورزی، به عنوان سنگ بنای تمدن بشر در کنار بقای انسان تکامل یافته است از جمع آوری اولیه و شکار به کشاورزی مستقر و تولید صنعتی مدرنتحول سیستم های کشاورزی تاثیر عمیقی بر توسعه جامعه داشته استدرک این مدل ها نه تنها منشاء مواد غذایی ما را نشان می دهد بلکه به ما کمک می کند تا رابطه انسان با طبیعت و نقش حیاتی کشاورزی در توسعه پایدار را درک کنیم.

چراغی های کوچنی، یک سیستم کشاورزی باستانی، در سراسر جهان به عنوان یک استراتژی زنده ماندن سازگار با محیط زیست ادامه دارد.در مناطق خشک و نیمه خشک که باران کمی می بارد و زمین های نامربوط برای کشاورزی مستقر، گوسفندان با گله های خود مهاجرت می کنند تا بهترین چراگاه را پیدا کنند.

این روش کشاورزی باستانی که به آن کشت متناوب نیز گفته می شود، عمدتاً در جنگل های گرمسیری رخ می دهد، و به بازسازی طبیعی زمین از طریق دوره های چرخه ای درنگ می کند.

این مدل خودکفا در درجه اول به نیازهای خانوارها خدمت می کند، با حداقل مازاد برای مبادله بازار، خانواده ها را از طریق سیستم های مخلوط محصولات کشاورزی و دامداری حفظ می کند.

مدل معاصر غالب، تولید را از طریق ورودی های شیمیایی، مکانیکی و تکنولوژیکی قابل توجهی در زمین های جمع آوری شده به حداکثر می رساند.

از الگوهای مهاجرت گوسفندان کوچولو به تجدید چرخه ای برش و سوزاندن، از خودکفایی کشاورزی خودکفایی به سیستم های تولید بالا کشاورزی فشرده،هرکدام از این چهار مدل به نیازهای مختلف زیست محیطی و اجتماعی پاسخ می دهند.هرکدام مزایای منحصر به فرد و معایب منحصر به فرد را با اثرات مختلف زیست محیطی و اجتماعی ارائه می دهند.درک پیچیدگی این سیستم ها برای تعادل امنیت غذایی ضروری می شودحفاظت از محیط زیست و همزیستی هماهنگ انسان و طبیعت.