در محیط های آزمایشگاهی که ایمنی زیستی اهمیت دارد، اشعه ماوراء بنفش (UV) به دلیل خواص قوی میکروب کش آن به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است.با این حال بحث در مورد نصب و استفاده از لامپ های UV در کابینت های ایمنی زیستی (BSC) ادامه داردآیا این لامپ به ظاهر ساده یک متحد ارزشمند در ایمنی آزمایشی است، یا یک خطر بالقوه در انتظار فعال شدن است؟
تعقیم UV با آسیب رساندن به DNA میکروبی کار می کند. طول موج های خاصی از نور ماوراء بنفش، به ویژه 253.7 نانومتر اشعه UV-C، به شدت توسط DNA میکروبی جذب می شوند.ایجاد تغییرات در ساختار مولکولی که مانع از تکثیر می شوداین روش استریلیزه ی فوتوشیمیایی لزوما باکتری ها را به طور کامل نمی کشد، اما آنها را قادر به تکثیر نمی کند.
هنگامی که تشعشعات UV-C به DNA باکتری ها برخورد می کنند، جهش هایی را ایجاد می کنند که روند تکثیر را قطع می کنند. این مکانیسم باعث می شود که UV-C به ویژه برای استریلیزه سطح در خشک،محیط های کنترل شده مانند ایستگاه های کاری جریان لامینری و کابینت های ایمنی زیستی کلاس II.
استفاده از لامپ های UV در کابینت های ایمنی زیستی به شیوه های اولیه میکروبیولوژی برمی گردد. در حالی که دستورالعمل های سازمان بهداشت جهانی، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده،و NSF / ANSI 49 به تدریج از توصیه UV به عنوان یک روش استریل اولیه دور شده اند، تقاضا برای کابینت های ایمنی زیستی مجهز به UV در میان محققان همچنان قوی است.
برآوردها نشان می دهد که 80 تا 90 درصد کابینت های ایمنی زیستی کلاس II نوع A2 که در حال حاضر در ایالات متحده تولید می شوند مجهز به لامپ های میکروب کش UV هستند.نشان دهنده اعتماد مداوم به تکنولوژی با وجود تغییر دستورالعمل ها.
تکنولوژی استریلیزه ی UV دارای محدودیت های قابل توجهی است که نیاز به بررسی دقیق دارد:
برای آزمایشگاه هایی که انتخاب می کنند لامپ های UV را نگهداری کنند، نگهداری دقیق ضروری است:
شیوه های ایمنی زیستی مدرن بر موانع محافظتی متعدد تاکید می کنند نه تنها بر استریلیزه ی UV. یک رویکرد کامل شامل:
تصمیم به استفاده از لامپ های UV در کابینت های ایمنی زیستی باید بر اساس ارزیابی دقیق ریسک با در نظر گرفتن جریان های کاری آزمایشگاه، الزامات قانونی و اهداف ایمنی باشد.در حالی که UV می تواند به عنوان یک ابزار تعقیم مکمل عمل کند، نمی تواند جایگزین روش های تمیز کردن جامع، آموزش مناسب و گواهینامه منظم تجهیزات شود.
ایمنی زیستی معاصر نیاز به یک رویکرد چند لایه ای در هنگام دست زدن به مواد بیولوژیکی خطرناک دارد.آزمایشگاه ها باید مزایای خود را در برابر محدودیت ها و خطرات بالقوه فناوری UV در زمینه های عملیاتی خاص خود سنجش کنند..